BETA

செப்ரெம்பர் 22ம்திகதி பெக் தியேட்டரில் நிகழ்ந்த கர்நாடக இசை அரங்கேற்றம் பற்றி எழுத முனைகிறேன். நான் தொழில் முறை கலைத்திறனாய்வாளன் அல்ல, மிக பாமரத்தனமான கலை ஆர்வலன். எனவே ‘சுப்புடு’ க்களைப்போல சுற்றி வளைத்து பிய்த்துக் குதற முடியாது. நான் கண்டு உணர்ந்ததை அப்படியே கூறி விடுகிறேன்.

எல்லாருக்கும் வணக்கம் கோயில் காவடி விழையாட்டு விழா எல்லாம் முடிஞ்சு குளிர் தொடங்கபோகுது நானும் ஒரு போர்வை வாங்கவேணும். சரி பாரிஸ் மாணிக்க பிள்ளையார் கோயில் திருவிழா நடந்தஅண்டு யாரோ வாளுகளோடை வந்து இறங்கினவையை போலிசு பிடிச்சு கொண்டு போனதெண்டு போன பேப்பரிலை எழுதினான் எல்லாருக்கும் தெரியும் தானே?

அதுமட்டுமில்லை பிரான்சிலை உள்ள சிறீலங்கா தூதரகத்தி்ரை கொடியையும் யாரோ கிழிச்சு போட்டினமாம் பிறகென்ன இலங்கை அரசாங்கமும் அவையின்ரை புலத்து ஒட்டுண்ணிகளும் சேந்து புலியளின்ரை வேலைதான் அது எண்டு தங்கடை தளங்களிலை ஒரு செய்தியை விட்டு பாத்தவை ஒரு பிரயோசனமும் இல்லை. அதாலை இலங்கையிலை வெளிவாற விழங்காததீப(லங்காதீப) எண்டொரு பேப்பர் பிரெஞ்சு அரசாங்கத்தை திட்டி தீர்த்திருக்கு .

Once again I greet you all to yet another issue of ORU PAPER. I have come up with yet another article for all you teens. I noticed that my last article created a bit of a tsunami however I am not to blame for people’s immediate reaction. I was fully aware that it would happen as it was a problem or issue that everyone tries to pretend which doesn’t exist. However let’s leave that behind and start a fresh new article.

I was thinking about my future when I couldn’t stop wondering what I was personally good at. I know many teenagers have many different talents such as, singing, dancing, directing, creating music, and many are very talented in their field of studies. What came to my mind is that, what would happen if all of these talents get together back home in our home land Eelam and start their lives. Don’t you think it would be just amassing. I mean after the war, if we ever go back then we not only have to face problems such as poverty and homeless people but we would have to also face the facts that economically our land would be week. After all this fighting and loss, it will be a big struggle to get our country up and running again and that’s where our talented people come in.

What I believe and what I think everyone should believe is that nothing is impossible. This article isn’t to advise you to say don’t fall in love with this country don’t adapt. No this is to tell you to dream, dream and achieve your goals. Keep it up what ever you do. But also think about what you can personally do for your country when the time comes. In what way can you help back home no just with money but by using your brain, by using the skills you’ve learnt. That’s what this article is about. How many of you have actually though to yourselves, ‘after I finish studies or after I finish this course, I can help my country by doing this’.

நியுயோர்க்கில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் 62வது கூட்டத் தொடர் நடைபெற்று வருகின்றது. இந்தக் கூட்டத் தொடரினை ஒட்டி விடுதலைப் புலிகள் ஐக்கியநாடுகள் சபைக்கு கடிதம் ஒன்றை அனுப்பி வைத்திருக்கிறார்கள். தமிழ் மக்களின் இறைமையை அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தியே விடுதலைப் புலிகளால் இந்தக் கடிதம் அனுப்பப்பட்டுள்ளது.

இந்த இடத்தில் "இறைமை" பற்றி சற்று ஆராய்தல் பொருத்தமாக இருக்கும். தமிழீழம் என்கின்ற தனியரசு எவ்வாறு உருவாகும், எந்த நாடுகளும் அங்கீகரிக்காத போது அது எப்படிச் சாத்தியமாகும் போன்ற கேள்விகளும் பலரிடம் உள்ளது. இந்தக் கேள்விக்கான பதிலை புரிந்து கொள்வதற்கும் "இறைமை" பற்றி புரிந்து கொள்வது அவசியம்.

இன்றைக்கு அரசியலில் கொள்கைகளை மாற்றிக் கொள்வது என்பது ஒரு சாதரண விடயம். மக்களின் ஆதரவை பெறுவதற்காகவும் தக்கவைப்பதற்காகவும் கொள்கையை மட்டும்தான் அரசியல்வாதிகள் மாற்றுவர்கள் என்று அல்ல. மதத்தை மாற்றிய தலைவர்கள் இருக்கிறார்கள். பெயரை மாற்றிய தலைவர்கள் இருக்கிறார்கள். இனத்தை மாற்றிய தலைவர்கள் இருக்கிறார்கள்.

முன்னர் வீரகேசரி பத்திரிகையில் செய்தியாளராய் பணிபுரிந்த டேவிட் ஜெயராஜ் என்பவர் தற்போது ரொறொன்ரோ நகரில் வசிக்கிறார். தொலைபேசி வாயிலாகவும் இலத்திரனியல் ஊடகங்கள் மூலமும் கிடைக்கப்பெறும் செய்திகளை வைத்துக்கொண்டு ஏற்கனவே தான் சேர்த்து வைத்திருக்கும் சில தகவல்களையும் சேர்த்து இலங்கைத்தீவில் நடைபெறும் விவகாரங்கள் பற்றி அருகிலிருந்து பார்த்ததுமாதிரி ஆங்கிலத்தில் வாராந்தம் எழுதித் தள்ளுகிறார்.

The Sri Lankan nation state is only for the Sinhalese, more specifically Sinhalese Buddhists. The foundation for this ideal was seeded in the minds of the Sinhalese well before the dawn of independence by their democratically elected politicians. If you are a non-Sinhalese-Buddhist you may live in Sri Lanka but without equal rights! That was the subtle message then.

The first democratically elected government of independent Sri Lanka was led by D.S Senanayake, an England trained lawyer. This government initiated Sinhala domination straight away by various mechanisms, both legal and illegal.

It withdrew citizenship rights of hundreds of thousands of Tamils because their great grandfathers were not born in Sri Lanka. Most of these so called Tamils of Indian origin lived in the central part of Sri Lanka. By doing so in one stroke it reduced parliamentary representation of Tamils in the newly independent Sri Lanka.

The Northeast of Sri Lanka is the historical homeland and Tamils were the majority community there when Sri Lanka was granted freedom by the UK. They understood what would be in store for them in an independent Sri Lanka dominated by the majority Sinhalese. Thus they organised themselves accordingly and resisted the government peacefully. Their peaceful protests were ignored.

The Sinhalese politicians wanted to make the Tamils politically, economically and culturally impotent thus decided to make the Tamils a minority in their own land. In order to do so they started Sinhalese only state-sponsored colonisations of Gal Oya and Amparai in the Tamil East and Padaviya in the Tamil North. The bulk of these Sinhala colonists were convicted criminals and they were backed by the army and the police. Within a short period they violently drove out the local Tamils who had lived in these areas for generations. This was the beginning of the making Tamils a minority in their own land policy.

நியுயோர்க்கில் நடைபெற்ற ஐ.நா. பொதுச் சபையின் 62வது கூட்டத்தொடரில் சிறிலங்கா சனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ச ஆற்றிய உரையிலிருந்து பெற்றதே இந்தத் தலைப்பு. எதிர்பார்த்தபடி, அங்கு அவர் குறிப்பிட்ட கருத்துக்கள் தமிழ்மக்களின் தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தை சர்வதேசப் பயங்கரவாதத்துடன் இணைத்து தமது தவறுகளிலிருந்து தப்பிப்பதாய் அமைந்திருந்தன. சாதித்தது எதுவுமில்லாதவிடத்து, பொருளாதாரம், சமூக நியாயம், மனிதவுரிமை என எல்லா விடயங்களிலும் சரிந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு நாட்டின் தலைவரிடமிருந்து நாம் அதிகமாக எதிர்பார்க்க முடியாது. இருப்பினும் சர்வதேசப் பயங்கரவாதம் என்ற பூச்சாண்டியைக் காட்டி தமது

எங்கள் தந்தையார் முருகேசு பொன்னையா அவர்களுக்கும் அரியக்குடி ராமானுஜ அய்யங்கார், மதுரை மணி ஐயர், எம்.கே.தியாகராஜா பாகவதர் இவர்களைப்போலவே சற்றே பெண்மைகலந்த பட்டுச்சாரீரம், வெகு இனிமையாகப் பாடுவார். எம்.கே.தியாகராஜபாகவதரின் இசைமேல் பெரும் பித்தேகொண்டிருந்தார் தந்தையார். குறிப்பாக மணி ஐயர், அரியக்குடி , எம்.கே.தியாகராஜா பாகவதர்,பி.யு. சின்னப்பா பாடல்களுள் இசைத்தட்டாக வெளிவந்தவற்றின் அனைத்துப்பிரதிகளையும் வாங்கிப் பெரிய சேகரிப்பாகப் பதுகாத்து வைத்திருந்தார். அவரது பித்தின் உச்சக்கட்டமாகத் தன் ஆதர்சக்கலைஞனை நேரில் கண்டுவரவேண்டுமென்று யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து பாகவதரது பரமரசிகர்களாக மேலும் பத்துப்பன்னிரண்டு ஆசாரிமார்களைத் திரட்டிக்கொண்டு 1950ம் ஆண்டு சென்¨னைக்கு வந்திருக்கிறார்.